Recordaantal vacatures, en toch staan jongeren aan de kant

"Onuitlegbaar." Dat woord gebruikt de topman van Randstad voor iets dat je normaal niet zou verwachten: in een tijd waarin bedrijven om personeel springen, doen steeds meer jongeren helemaal niet mee op de arbeidsmarkt. Geen baan, geen opleiding, niets. Terwijl werkgevers verderop in het land vacatures niet ingevuld krijgen.

Neem de zorg. Daar staat een recordaantal vacatures open. Sectoren staan volgens de berichtgeving letterlijk te springen om mensen. Verpleeghuizen, ziekenhuizen, thuiszorgorganisaties: ze zoeken, adverteren, verhogen soms zelfs het salaris, en toch blijven de plekken leeg. Dat is geen incident meer, dat is een patroon dat je in bijna elke sector terugziet.

En dan die andere kant. Een groep jongeren die niet aan het werk is, niet studeert, niet in een traject zit. Ze staan nergens geregistreerd als probleem, maar ze zijn er wel. In een arbeidsmarkt waar bedrijven wanhopig zoeken naar handen en hoofden, is dat een vreemde combinatie. Vraag en aanbod zitten letterlijk in dezelfde tijd, in hetzelfde land, en vinden elkaar niet.

Waarom dat zo is, wordt in de berichtgeving niet helemaal helder. Er wordt niet één simpele oorzaak genoemd. Wat wel duidelijk wordt: het is niet dat deze jongeren onvindbaar zijn voor werkgevers. Het lijkt eerder dat het systeem eromheen, de overgang van school naar werk, de eerste stap de arbeidsmarkt op, ergens vastloopt.

Voor werkgevers is dit meer dan een cijfer om te noteren. Als je vacatures hebt staan die je niet vult, en er is tegelijk een groep mensen die niet aan het werk is, dan ligt daar een vraag die verder gaat dan "meer adverteren". Misschien is de drempel om te solliciteren te hoog. Misschien wordt er te veel gevraagd van mensen die nog nooit hebben gewerkt. Misschien sluit de vacaturetekst simpelweg niet aan op wie er eigenlijk beschikbaar is.

Voor wie zelf op zoek is naar werk, en misschien al een tijdje aan de kant staat, is het goed om te weten dat dit probleem breed erkend wordt. Het is niet alleen een individueel verhaal. Als een sectorbaas het "onuitlegbaar" noemt dat mensen langs de kant staan terwijl er zoveel werk is, dan zegt dat iets over hoe hard bedrijven eigenlijk zoeken. Ook naar mensen zonder lang cv.

Bij Will Werk zien we die spanning terug in onze eigen vacatures, van zorg tot logistiek tot techniek. Krapte is geen abstract begrip, het zijn functies die al maanden openstaan. Wie twijfelt of een sollicitatie wel zin heeft omdat er "toch al zoveel concurrentie" is: dat beeld klopt op dit moment simpelweg niet.