Zzp'ers geven het kabinet een 3,2

Een 3,2. Dat cijfer geven zzp'ers aan het kabinetsbeleid rond hun eigen werk. Geen onvoldoende omdat ze het te druk hebben met klagen, maar omdat ze al jaren wachten op iets simpels: weten waar ze aan toe zijn.

Wie als zelfstandige werkt, weet hoe dat voelt. De ene opdrachtgever durft je niet meer in te huren uit angst voor de Belastingdienst. De andere doet gewoon door alsof er niets verandert. Ondertussen schuift de politiek al jaren met plannen die uiteindelijk in een la belanden of veranderen van naam. Duidelijkheid is precies het woord dat zzp'ers noemen als je ze vraagt wat ze missen. Niet minder regels per se, gewoon regels die blijven staan.

En dat wringt, want er gebeurt ondertussen wel wat. Er wordt gewerkt aan een nieuwe wet die moet bepalen wanneer iemand zelfstandig is en wanneer niet. Maar uit een ander bericht deze week blijkt iets dat het gesprek meteen relativeert: ook zonder die nieuwe wet blijft het inzetten van zzp'ers gewoon mogelijk. De wet komt er misschien, maar de praktijk van vandaag verandert daar niet automatisch door.

Dat is precies het probleem. Een zzp'er die nu een opdracht aanneemt, wil niet weten wat er over drie jaar mogelijk verandert. Die wil weten of het volgende contract nog gewoon zzp mag zijn, of dat de opdrachtgever ineens bang wordt en een uitzendbureau tussenschuift, of het contract helemaal intrekt. Die onzekerheid kost zzp'ers opdrachten en kost opdrachtgevers flexibiliteit, en niemand wordt daar beter van.

Voor werkgevers is het net zo lastig. Je huurt iemand in omdat je specifieke kennis nodig hebt voor een paar maanden. Vervolgens lees je dat de Belastingdienst strenger gaat handhaven op schijnzelfstandigheid, dat er een nieuwe wet aankomt, en dat die wet los staat van wat er nu al kan. Het is logisch dat je dan liever een tijdje afwacht dan investeert in een constructie die volgend jaar weer anders wordt beoordeeld.

Een 3,2 is geen radicaal cijfer. Het is het cijfer dat je geeft als je niet boos bent, maar moe. Moe van plannen die worden aangekondigd en weer worden bijgesteld, van wetgeving die maanden op zich laat wachten terwijl de praktijk gewoon doordraait. Zzp'ers vragen niet om een cadeau. Ze vragen om een lijn die blijft staan, zodat ze weten waar ze hun werk op kunnen bouwen.

Tot die lijn er is, blijft het voor beide kanten schipperen. Zzp'ers die opdrachten aannemen zonder zekerheid over hun status, en opdrachtgevers die inhuren zonder zekerheid over de regels van morgen. Wij zien dat spanningsveld dagelijks terug bij de vacatures die we plaatsen, ook als het om tijdelijke inzet gaat. Duidelijkheid begint niet bij een nieuwe wet, die begint bij een overheid die haar eigen plannen serieus neemt.